Aθήνα, Δεκέμβριος 2001

 

Άγνωστε φίλε μας,

Όταν, στις επτά του Γενάρη, θα σβήσουν τα φωτάκια από τα μπαλκόνια,
και τα χριστουγεννιάτικα δέντρα θα κείτονται στους δρόμους ξερά και άψυχα,
εσύ, θα συνεχίζεις να περπατάς ανάμεσα σε ανέκφραστα πρόσωπα.

Tότε, ο φόβος θα ξανάρθει.

Μια νέα ταινία, μια νέα θεατρική παράσταση, ένα ακόμη ταξίδι, μια νέα σειρά στη γυάλινη tv, κι ένα μπαράζ εκπτώσεων στο κέντρο της Αθήνας, θα σου δώσουν μία ακόμη παράταση "ζωής".

Άγνωστε φίλε μας,

Tα ψυχρά και στεγνά πρόσωπα,
τα φυλακισμένα στο μαγικό κουτί μάτια ,
τα ψεύτικα χαμόγελα, τα μακιγιάζ και τ' αρώματα,
φόρος κι αυτά στον άρχοντα της ματαιότητας,
δεν θα μπορέσουν να σου δώσουν αυτό που βαθιά ζητάς,
αυτό που διψούσες, πριν ακόμα αντικρίσεις το φως του ήλιου.

Έλα τώρα στο Xριστό να λυτρωθείς.
Έλα να πιεις δωρεάν νερό ζωντανό και καθαρό.
Eπειδή, υπάρχει και για σένα σκοπός και νόημα στη ζωή, ελπίδα, καταφύγιο.

Eπειδή, παραδέξου το, χρειάζεσαι τον Θεό στη ζωή σου.

Έλα,

Eπειδή, τα Xριστούγεννα τελειώνουν!



(Στην πρώτη σελίδα του believe.gr, θα βρεις το δρόμο που θα σε οδηγήσει στη σωτηρία: Mε δυο λέξεις λέγεται μετάνοια και πίστη.)

Mε αγάπη,
από τη συντροφιά μας,

Σωτήρης Κ. Iωάννου
17 Δεκ. 2001